İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Yabancı bir diyara attın nedir muradın Sultanım

Ben muratlarımdan geçtim seni benden dertli
gördüm

Her şeyi sen var edersin seni görüp bilen yoktur

Hatır soranlar çok sözler anlamsız
Bir gelenek olmuş hatır sormalar
Hiç kimse kimsenin umrun da değil
Gemisin yüzdüren yaşayıp gider

Anlamsız duygular bakışlar boştur

İnşallah sabredenlerden olurum halimi bilen sensin

İnsanların benden uzaklaşmasının senden uzaklaşmak
olduğunun farkındayım

İnsanlar bana acımaktadırlar bense onlara acımaktayım

Hakkın bir olduğuna iman ettim dersin elinden gelen
her haltı yersin sen bildiğin yolda devam et bende
etmekteyim

Kimse kimseyi sevmek zorunda değildir gerçekten
insan haklarına saygı duyanlar seni bilmeyerek de

Bakma bana dalgın dalgın
Bu yüreğim sana vurgun
Senin de hallerin yorgun
Benim gibi yorgun musun
Yoksa bana dargın mısın

Bölgesel kalıpları inanç edinenler kendi heva ve heveslerini inanç edinmişlerdir sözde inanırlar

Gerçek inanç ve iman zalim ve zorbalar hangi
soydan hangi inanç gurubundan çıkarsa çıksın
ona karşı mücadele etmektir gerisi bölgesel
oyunlardan ibarettir sürü halinde yaşamaktır

Doğa denen Ana beni icat etti bahaneler zinciri ile
attı kendi kucağına ne analık ne de ebelik yaptı
bir başıma ağlaya zırlaya bu güne getirdi sahipsiz
ve yalnız bir başıma şimdi ise beni bu sahneden
almasını istiyorum sahne bana huzur vermez oldu

Her şeyi düzeltmeye çalışırken kendimi bitirdiğimi
fark edemedim taki yedi kat yerin dibine inene kadar

Yedi kat yerin dibine indiğimde neye uğradığımı
şaşırdım bir volkan gibi patladım parım parça oldum
kendimi dahi tanıyamaz oldum işte o zaman cehennem

Sormana gerek yok benim halimi
Doğduğumdan beri perişanım ben
Perişan halimle güler göründüm
Doğduğumdan beri perişanım ben

İlk darbeyi yediğimde şaşırdım

Yaşayan ölüyüm yaşamadım ki
Yaşamayan ölü neden korksun ki
Yaşar göründüm ben hepsi o kadar
Yaşamayan insan neden korkusun ki
***
Her zorluğa karşı direndim durdum