Bir mum gibi yana yana tükendim
Hep ben yandım bittim gören olmadı
Feryatla figanım arşa yükseldi
Hep ben yandım bittim gören olmadı
Karanlığı aydınlığı bilen yok
Şeytan Sadece bir semboldür sen büyüklüğü kine
kibre dönüştürdüğünde sen şeytana dönüştün de
haberin dahi yoktur
İlk yaratılışta şeytan tasviri üzerinden ne mesaj
verilmişti
Kimseyi kırmamak üzmemek için elimden geleni
yaptım hep kırılan üzülen ben oldum
Dünya denilen bu sahnede insandan gayrısının
değerli olduğunu gördüm herkes sadece kendini
değerli görmekteydi gerisini ise kendine düşman
Ben de senin bir garip kulun iken hep senden söz
ettim senden söz ettikçe benden kaçtılar
bu deli ne konuşuyor bizler anlamıyoruz dediler
delinin kim veya kimler olduğunu hep birlikte göreceğiz
sabretmekteyim olacakları beklemekteyim onlarda beklemektedirler
Umduğunu bulamazsan dünyada
Ezilirsin üzülürsün ağlarsın
Kimseler halinden bilmek istemez
Ezilirsin üzülürsün ağlarsın
Şimşek çakar gözlerinden yaş akar
Hayat benim için boş ve anlamsız anlamlar yüklemeye
çalıştım hepsinin anlamsız olduğunu gördüm
Seni dünya temelli kahretmedi ise sen hala anlamalar
üretmeye devam edeceksin
Bir zamanlar bende bir yar sevmiştim
Bende onun sevdiğini sanmıştım
Meğer yârin gönlü ellerde imiş
Benim yandıklarım hepsi boşaymış
Kız senin sevdanla ben yana yana
Sizlerin dünyayla benim aramda ki savaşta dünyanın
yanında olun
Sizler ne kadar dünyada kalma savaşı vermiş olsanız
dahi dünya sizleri terk edecektir
Bütün gün ve geçe kendime kendi cehennemime
katlanıyorum
Ölümden sağ olanlar sadece yaşamakta olanlar
korkarlar ölmüş olanları kimse korkutamayacaktır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!