İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

İncitme bir canı kırp da üzme
Can bedende misafirdir bilesin
Misafirin kim olduğun bilmezsin
Yürü doğru yolda sen kendini bul

Yalan dünya sana geldim geleli
Niye güldürmezsin yüzümü benim
Benimle derdin ne ben bilemedim
Yürü yalan dünya senden usandım

Dünya gariplere huzur vermiyor

Yusuf gibi kuyulara düşersin
Ne bir gören olur nede bir duyan
Feryat figan etmen işe yaramaz
Herkes anlamsızca bakıp da gider

Yüzeyde beslenenler sadece hayvanlardır
Derinlikten besleneler ise işte insan onlardır
başka insan arama

Kendinde bulamadığın insanı başka yerde arama
asla bulamazsın insanı kendini bulduğunda bulabilirsin

Dünyaya geleli yüzüm gülmedi
Kimse benim hallerimi sormadı
Bu dünyada iyi günüm olmadı
Tükenip yorulup bitmişim artık

Dünyanın ben düzeninden bıkmışım

Kaderim karaymış yüzüm gülmedi
Şans talihim benden yana olmadı
Yıllarca bekledim yine gelmedi
Sanki bir zindanda yaşıyorum ben

Suskun suskun köşelerde oturdum

Hakka giden yolun üzerinde bin bir türlü engeller vardır
sen bu engelleri aşabildiğin ölçüde yol alabilirsin

Engelsiz yolda gitmek senin Hakikat yoluna dahi
düşmediğini göstermektedir

Zalim

Sevdamızı yarım bırakıp gittin
Bir gün arayıp da sormadın zalim
Senden ayrılalı deliye döndüm
Bir gün arayıp da sormadın zalim

Zalimin karşısında ezilenin yanda ol

Yaşanılan olaylar karşısında insanların gerçek
kimlikleri açığa çıkar

Yaşanılan olaylar bizlere ders vermek içindir

Binlerce kez ölsem dirilsem de zalimlere asla
boyun eğmeyeceğim eğmedim de bundan
sonra da böyle olacaktır

Boyun eğdiğimde biliyorum ki gerçekten öleceğim