YARALI KUŞ
Ey can 💘
İstemeden gidiyorum senden
sessizce boynu bükük
Göz yaşlarımı içine akıtarak.
Küçük bir kuş bırakıyorum ellerine
Kucak açtım kimsesize han oldum
Küsüp de gidene yaranamadım
Gönül verdim bir kalpsize can oldum
Her yüze gülene yaranamadım.
Ağzımla kuş tuttum sayılmaz kuşa
Dokuz kat kainatın binası Sır’dan
Tufanlar koparmış bitirmiş Nuh’tan
Dokuz melek inmiş o ulu kattan
Melek Tavus’u Nur dan yaratmış.
Ol demiş her şeyi var etmiş yoktan
Sel gibi akınca yıllar ömürden
Önünde bent olup dur diyemedim
Bir bir kapanırken yollar önümden
Gönlüme hayaller kur diyemedim.
Sen gibi kalpsize düşünce yolum
Seninle göz göze geldiğimiz an
Ben seni kalbimde yâr diye sevdim
Dermansız dert oldu içimde sevdan
Yaramı elinle sar diye sevdim.
Tutuşup yanarken sevda narında
Were roniya cavê min kêr a tûj hilde
Xezewa min hurîk hurîk hurke.
Lê zulmkarê ne yarê
Kes tunne şûna te tıjjî bike.
Ez hesret a te dîn bume
Anlamadan dinlemeden küsmüşsün
Birazcık empati kimseyi yormaz
Kırmışsın kalemi hüküm vermişsin
Senin bu yaptığın yargısız infaz.
Önyargı insana en büyük tuzak
Z/aman
Ayrılık en uzun zamanmış meğer
Yelkovanı kovalarken akrep
Gözlerimin önünden akıp geçiyor güzel günlerimiz.
Sensizlik ,
ömrüme öylesine düşman ki
Ah kalleş zaman
hep acımasız oldun benim için
Daha dün çocuktum ne ara büyüttün koynunda
Ne zorluklarla geçti çocukluğum sancılı bir süreçti gençliğim.
Acılar mı beni büyüttü ben mi acılarla büyüdüm bilemedim
Ne çok özlüyorum annemin o çilekeş yüzünü
Gecenin kıyısındayım şimdi
İleri gitsem sabah güzel rüyam bitecek
Geriye dönsem kör karanlık
Beni senden edecek.
Ne z/amansız bir çelişki
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!