Düşüncelerime sızdın yine.Ne akşam biliyorsun,ne güneş görüyor yüzün.Gitmene sevindim.En azından,sadece düşüncelerim de kaldın.Yanımda olsaydın,yapabileceklerimi düşünmek istemiyorum.Her zaman geldiğim yeri bildim ben.Yola çıktıklarımı yalnız bırakmadım molalarda.Bazılarını unutmuş olabilirim,insanlık hali.Ama geri dönüp alabilme mesafesini hep korudum.Canımı yarı yolda bırakmadım öncelikle.Şimdi gittiğim yolda,minik yüreğin yanında başka çiçekler açıyor.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta