Düşüncelerime sızdın yine.Ne akşam biliyorsun,ne güneş görüyor yüzün.Gitmene sevindim.En azından,sadece düşüncelerim de kaldın.Yanımda olsaydın,yapabileceklerimi düşünmek istemiyorum.Her zaman geldiğim yeri bildim ben.Yola çıktıklarımı yalnız bırakmadım molalarda.Bazılarını unutmuş olabilirim,insanlık hali.Ama geri dönüp alabilme mesafesini hep korudum.Canımı yarı yolda bırakmadım öncelikle.Şimdi gittiğim yolda,minik yüreğin yanında başka çiçekler açıyor.
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta