İLK AŞK
Yadıma düştün bu gece...
Önceki gece,
ve gelecek gece.
Soğuk havada sımsıcak bir parktaydık;
kalbimizde sevda tohumları
ve bir o kadar mavi gökyüzü ile
eşlik ediyordu bize aydınlık gözlerin.
Utancımdan bakamazdım onlara,
hemen yüzüm kızarır, eğerdim başımı.
Almış olsam da on altı yaşımı,
yüreğim hiç yanmamıştı böylesine.
Önceden dalga geçerken âşıklarla,
dalga geçerken Kafka’nın mektuplarıyla,
şimdi o mektupları yazacak haldeyim.
Kendimi öldürecek haldeyim,
Kendimi öldürecek hasretimden.
Belki başka bir dünyada
beline sarılırım yeniden.
Huylandığın yerler —
ellerin,
gözlerin,
dudaklarım ve dudakların —
hep aklımda benim.
Durmadan yadıma düşüyorsun...
Her ne kadar unutmak istesem de sesini,
her gece rüyama bir deniz feneri gibi dalıyorsun.
KOCAKAPLAN
Kayıt Tarihi : 7.10.2026 00:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (1)