Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ilk ve son...sürekli bir deviniz...dediğin gibi nokta dedğil virgüldür anlatan...atlama gerçekleşene kadar koyulan bir es'tir...
ve her ilk en taze nefestir...
ve her ilk belki korkmaktır
ve her ilk umuttur...
-----
sevgiler:)
teşekkürler sevgili Nisan
Gereç yeni, savunulanlar eskidir; //
gerçekçi ve doğru bir tespit..tebrikler Akın..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta