İlahi Perim Şiiri - Nurullah Başlığ

Tecelli girdim gül bahçesine,
Kazâen rastladım nur çehresine.
Güller arasında saklanan peri,
Cihanda yoktu eşi, benzeri.

Seni gören güller utandı, soldu,
Akıl sarhoş oldu, ruh sana doldu.
Öyle nadidesin, öyle bir zâtsın,
İnsan demek yalan, sen bir ilahsın.

Ruhum secdesine kapandı senin,
Unuttum yolunu eski dinimin.
Kıblem oldu artık durduğun her yer,
Taptığım en büyük ilahsın meğer.

Yanlışlıkla buldum güller içinde,
Eşin yoktur senin dünya mülkünde.
Affetsin Yaradan, ben sana taptım,
Gönlünde kendime bir mâbed yaptım.