Süreksizlik bir kader, yakınlıklar, uzaklık zeminin de
erir, elverdiğin hissediş, silinir görüş dehlizlerinde.
Gözlerinden yansıyan parıltı nerde demirler, esinler
uçarı yürekleri, sevinç dalları eğilir öper, türlü eğlenceler var , biz bilmesek de.
Bu gidiş gelişler evreninde vaka bitmez, bugün varolan
yarın tükenmez, bir kez başlayan, başlangıç üretir gene. Bir sinsi duman sarıyor yürekleri, umulmayan kapısı aralanır, sessizlik görünür olur, sanki zemheri.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta