İkisine Birden Şiiri - Erkan Eren

yani hepimiz
düşüyoruz uğrun gözlerinden
ayrı yabancıyız kendimize
sonra anlıyoruz ki hiç yok farkımız
birbirimizden.
ne kaldı

kimi eğlenceden sanır
hüznü de bol ki durmadan çıkıverir karşına
ki manasız zamandır kendisi
gezginden de kalmaz ya farkımız
bilmeyen için bir soru
ne kaldı

kimseler görmezdi
bazen ağaçta dal gibi durandı
sıcak uyku, tenha ses
garip rüyalarda mesela apansız görülen
göğün
karanlık ve ürkünç sessizliği
düşünsene bir kez
ne kaldı

istediğinde çalmazdı kapını
severdi kendisi sır hükmünde olmayı
ne zaman birikse içinde bir özlem
ki bu arzudur seni öldüren
bu sözüm görülmeyene
bu sözüm görülene
biri hayattır
biri yar

bu nasıl muhtaçlık
ikisine birden
oysa aynı şeydir biraz düşünsen

neye benzerdi gülüşü
ah bir hatırlasam
ah bir hatırlasam…