Kimlik bunalımına düşürülmüş onca gençler,
Barlara lüks arabalarla akan zengin zübbeler.
Bu iki sınıf arasında, dağdan büyük uçurumlar
Fakirlerin inançlarıyla, dalga geçen kurumlar
Sonra hak ve adalet havarileri, aynı zübbeler
Sanki yoksullara inmiş bu din, kader-i keder.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta