İki Meyil Şiiri - Rasih Hacıkadiroğlu

İKİ MEYİL

Devenin geridedir meyli,
Benimki önde…
O geçmişe çöker,
Ben ufka yürürüm.

İki sevda arasında kaldım;
Biri dünya, biri Hak.
Biri nefsin tatlı sesi,
Biri içimde yanan ateş.

Biri “kal” der gölgemde,
Biri “gel” der ötede.
Biri yük yük bağlar beni,
Biri soyup arındırır.

Deve çölde sabreder,
Yük taşır ardına baka baka.
Ben ise gönül çölünde
Yönümü Kâbe bilmişim.

Arkamda kalan arzular,
Önümde açılan sır kapısı…
Muhalif iki sevda değil aslında —
Biri ben, biri O.

Nefsim arkaya çeker,
Ruhum ileri çağırır.
Bir adım dünya,
Bir adım vuslat.

Ey gönül, karar ver:
Yük mü olacaksın
Yolcu mu?

Çünkü iki sevda bir kalpte
Uzun müddet barınmaz;
Ya deve gibi çökeceksin,
Ya aşk ile doğrulup yürüyeceksin.