biz, insanlar, her birimiz
bir nebze kederden ve telaşlardan uzak
topuklarımız henüz toprakla barışık
etten ve ümitten mürekkep, yaşıyorduk
hepimiz, ismimizle müsemma, unuttuk
bizi bekleyen muğlak sorulardan
gökten her rahmet yağdığında
bir karış daha battığımızdan habersiz
günbegün, aheste, ölüyorduk
Kayıt Tarihi : 15.10.2026 21:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
24 Ekim 2024 tarihlidir
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!