gayet vakur ve yorgun
çınar dibinde güneşliği ağarmış
sandalın telaşından suyun haberi yok
ağlamaklığı henüz rûy-ı çemene varmış değil
biz, insanlar, her birimiz
bir nebze kederden ve telaşlardan uzak
topuklarımız henüz toprakla barışık
etten ve ümitten mürekkep, yaşıyorduk
hepimiz, ismimizle müsemma, unuttuk
solar gül günbegün bülbül melildir
ne âlâ selviler dâim yeşildir
kadehten gayrı yâren yok sofamda
o yâren keyfime müsbet delildir
geceleyin dere ağzında bilekleri üryan
gökten göğsüne vuran ayın şavkı mâi
serilmiş yatıyor bir öpümlük mâlihülyâ
yalnız kendinin haberi var
ay başka şey mâi başka
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!