İhtiyarın Gözyaşı Şiiri - Kasım Kobakçı

Marketteki fiyatlardan bıkınca,
Cüzdanına yoksulluklar sızınca,
Tezgahtaki etlere, aç bakınca,
İhtiyarın gözyaşını, sil artık.
*
Maaş geldi, faturalar uyandı,
Bakkal amca, defterine dayandı,
Üç beş kuruş, hesabına adandı,
Yaşlı adam, sokaklarda yoruldu.
*
Çorbasına, bayat ekmek doğranır,
Masasında, hep acılar sallanır,
İnsanlığın vicdanıdır, utanır,
Gece biter, sabah onsuz ağarır.
*
Torbasına doldurulan, çiledir,
Çektiği yük, başındaki silledir,
Saçındaki akı, yetim telidir,
Eli boşta, boynu bükük bekliyor.
*
Bayram gelir, harçlık verip sevinmez,
Şöyle ağız tadıyla, aş yenilmez,
Hasret çeker, yüreğine girilmez,
Umutları, sokağa terk edildi.
*
Ömrü bitti, toprak gibi ezildi,
Alnına yazılan kader, çizildi,
Çileleri, tesbih gibi dizildi,
İhtiyarın, bütün gücü tutuldu.