gözleri hafif kısık ıhlamuru yudumluyordu,
yudum aldığı yerden ufak damlacık ıhlamur, çay tabağına aktı..
baş parmağıyla kenarından tedirgince okşar gibi sildi..
bardağı iki elinin avuçlarına sıkıştırarak ısıtıyordu kendini..
diz kapakları adeta aman dileniyordu,
birbirine yanaşmalarından belliydi..
Yalnız, gerçek olan bir şey vardı..
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta