Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu iğrenç eylemleri sona erdirecek , akan aknları ve gözyaşlarını dindirecek en etkili yol ; arada koparılan sevgi ve kardeşlik bağlarının yeniden oluşturulmasından geçmektedir . Ama bu bağın yeniden onarılmasını koparanlardan bekleyemeyeceğimize göre iş gene şiire , şaire düşüyor sonuçta . Umarım buralardan ve yüreklerden kopup gelen bu çağrılar yerine ulaşır . Oyun bozulur ...Sevgiyle kal sevgili Mustafa İnanç , kutluyorum şiirini ve seni ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta