ihanet
ki uslanmaz
yavrularının dokuzunu doğurmadan
onuna gebe kalan
fırkıtma bi köpek gibi
ne akrep
ne semender anlar halinden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ihanet
ki uslanmaz..
...
ihanet
ki bir karga gibi öter başucumuzda
her yönden
soğuk havalarda
sıcak havalarda
hiç mi hiç saygısı yoktur aşka
sadakata..
...
ihanet
ki başatan sona yaşamak
bu anlamsızlıklarda insanın kendine
ihanet
ki ölümü istemek bu dünyanın karanlıkğa yönelişinde
....
öyle dertli, öyle kahırlı bir konuya dokunmuşsun ki Mehme.. hangi sayfayı açsan ihanet çıkıyor..
ifade tarzı ve kurgusu çok güzeldi...
sevgilerimle genç dost..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta