Ifrit oluyorum
O kibirligine
O bilmisligine
Yukardan bakma yüzsüzlügüne
Ifrit oluyorum
Sanki dünyayi o yaratmis
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




GÜZEL ŞİİRİ YAZAN GÜZEL YÜREĞİNİZİ KUTLUYORUM...
BAKIPTA GÖRMİYEN DUYUPTA DUYMAYAN BİLİPTE KONUŞMAYANLARA VERİLEBİLECEK EN GÜZEL YANITI VERMİŞ USTA ŞAİRİN KALEMİ ELİNE SAĞLIK ÜSTADIM SAYGILARIMLA
Kaleminiz hep yazsın tebrikler
ne inatcisin talat abi :)))
herkes kendini yasar kendince.kiminde kibir,kiminde cimrilik,kiminde nankörlük,kiminde yalancilik,kiminde ...lik,lik,lik
yani basa cikamazsin be abim.kendinle mutlu ol bu yeterli.
sevgiler ve selamlar efendim :)))
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta