İçsel Hesaplaşma Şiiri - İbrahim Coşar

Aşk denilen deryanın ortasında kalmışım;
Fırtına karşısında yılmadan durdu kalbim.
Dalgaların üstünde hayallere dalmışım;
Hasret fırtınasında sahile vurdu kalbim.

Dağlara çekti beni, varamam düzlerine;
Âşık kalbim inandı dildeki sözlerine.
Bu perişan halimi görmeyen gözlerine;
Kendini mahkûm etti, defteri dürdü kalbim.

Ayrılık treninin sesi çabuk duyuldu,
Gönül köşkümdeki yar hemen yola koyuldu.
Gidişiyle gönlümün her tarafı oyuldu,
Yine de vuslat için hayaller kurdu kalbim.

Gözlerimde hasret var, yüreğim ah içinde;
Ayrılık korkusundan dilim eyvah içinde.
Düşlerimde ölmüşüm, ruhum berzah içinde;
Yeni gelen ruhlara yârini sordu kalbim.

Coşari’yim, olaya tarafsız bakıyorum;
Günahsız bir yüreğin canını yakıyorum.
Hasretten yanıyorum, cezamı çekiyorum;
Kendine yargıç oldu, defteri dürdü kalbim.

01.09.2026/Samsun