İçindedir Düşmanın Şiiri - Yakup Akbulut

Ey Koca Dünya!..

İnsan artığı dolmuş, bilinmez onların aslı.
Yüzlerinde maske var, kalpleri hepten paslı.
O gün geldiği vakit dökülecek taşları...
Kimi de savrulacak, kiminin gözü yaşlı.

Sana bu kadar tapanlar vallahi hepten kayıp.
Saygısızlık diz boyu, inançsızlar çok ayıp.
Dillerinde kemik yok ama kafalar ayık...
Şeytanın hizmetkârları, bu şeref size layık.

Fikir ve düşünceler...
Neden hiç değer bulmaz?
Kardeş kardeş yaşamak sizlere hiç mi uymaz?
Hem dilini uzatır, tutamaz, nefret kusar.
Ona da bir şefaat, elçiye zeval olmaz.

Kendileri çok büyük, yazar yerine koyanlar!
Aptal sinek misali, her gün boka konanlar.
Senin de pişecek, haşlanacak ki kıçın!
Doysun dedik patatese, deden gibi hıyarlar.

Evvelde hep vardın, ezelde de olacaksın...
Örümcek geri kafanla bir gün huzur bulacaksın.
Ebede götürecek seni dört ayak, iki boynuz...
Böyle devam edersen...
Hepten öküz kalacaksın.

Sevgi ve merhametin değeri ölçülemez!
Fitne, fesat ve şerefsiz bizlerde değer bulmaz.
Biraz lütufta bulundum, bir kez daha yanıldım!
Karşı lütfa saygısızlık; böyle nankörlük olmaz.

Belki yarın olacak, belki de olmayacak.
Ama bilinen gerçek: Herkes hesap verecek.
Sana bir akıl verildi! Oldun şeytana hizmetkâr...
Amelin ne be soytarı? Seni kim kurtaracak?

Herkesin inancı var, elbette kendinedir.
Olmaz böyle rezalet, bu eziyet niyedir?
Fosil gibi kokmuşsun, içerden kokuşmuşsun...
Boğazında mı kaldı? Bu sana hediyemdir.