Yaşanıp bitenler değil de yaşayamadıkları yakar en çok insanı
Yarım kalan ya da hiç başlayamadan sona ermiş olan hayaller
Gerçekleşmeyen onca plan; boşa giden haftalar, aylar, seneler...
Tükenen umutlarla azalır beklenen yarınlar da teker teker
Bir diğer gün, dün, bugün, hangi gün anlamadan geçer gider
Gözünü kapadığında fark ettikleri acıtır da iğne iğne batar derine
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta