Söndür ışıkları, bu karanlık bana lazım, Zira yüzümün döküntüsü gün ışığına fazla. Bir kadeh hüzün koydum, mezesi çocukluğum, Kendi enkazımdan sağ çıkmaya çalışıyorum her gece. Saatin tıkırtısı değil bu, kalbimin kırılma sesi, Hangi limana sığınsam, ellerimde kalıyor halatlar. Adını anarken dilimin yanması boşuna değil; Ben senin için cenneti yaktım, sen bana bir kibrit çakmadın.
Gidişinle başlayan o sessizlik var ya... Hani en kalabalık caddede bile sağır eder insanı. İşte o sessizliğin tam ortasında kurdum masayı, Sandalyenin birinde boşluk oturuyor, diğerinde ben. Eğme başını öyle, bakma sahte bir mahcubiyetle; Gözlerinden akan o yaşlar, kanayan kalbimin sadakası bile olamaz. Ben sana "canım" dedikçe, sen canımı almayı marifet saydın, Şimdi hangi duanın ardına sığınsan, benim ahım çıkar karşına.
Bir gün bir yerde, tam mutlu olduğunu sandığında, İçine bir sızı çökerse, bil ki o benim kırılan gururumdur. Yastığa başını koyduğunda tavan üstüne yıkılırsa eğer, Hatırla; ben o tavanın altında kaç gece tek başıma can verdim. Öyle bir sustun ki, sessizliğin altında kemiklerim kırıldı. Şimdi hangi kelimeyi getirsen o boşluğu doldurmaz, Hangi tövbeyi etsen, bende kopardığın o kıyameti durdurmaz. Sen benim sadece bugünümü değil, Henüz kurulmamış hayallerimin bile katili oldun.
Hakkım mı? Hakkım, senin rüyalarına her gece bir kâbus gibi çöksün. Hakkım, güldüğün her an gözlerinin ferini söndürsün. Dilerim ki; gittiğin yollar bitsin ama sen varama, Dilerim ki; sığındığın kollar seni sırtından vursun. Dilerim ki; beni kaybettiğin o günü, bir ömür boyu "keşke" diyerek hatırla. Ben bittim, küle döndüm, savruldum ama... Sen o küllerin altında, bir ömür boyu nefessiz kalacaksın.
Üstüme toprak atmana gerek yok artık, Gidişin zaten en büyük kefendi bana. Şimdi bu şiirin son mısrasını da senin üzerine deviriyorum: Sen benim için artık, sadece bir "hiç" değil; Hiç olabilmeyi bile becerememiş bir pişmanlıksın.
Ve işte son sözüm sana : Gözlerin dolsun, için yansın, boğazın düğümlensin; Ama tek bir damla yaşın bile toprağıma değmesin. Bitti. Sen bende öldün, ben sende gömüldüm.EYVALLAH!
Mesut Özdemir 3Kayıt Tarihi : 5.1.2026 01:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (1)