Sana gelmek, bir akşamüstü rengine bürünmek gibi,
Tüm kapıları açık bırakıp, rüzgârın sesine yürümek.
Avuçlarımda biriktirdiğim o isimsiz sızılarla,
Kendi içimde binlerce kez doğup, binlerce kez ölmek.
Baksam; her şey yerli yerinde, her şey tam,
Ama kalbimde, kimsenin duymadığı o eksik makam.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta