Büyümeyen çocuktu ruh halim. Kötülük bilmeyen, rol yapamayan, Kızıldığında masum çocuk gibi uzaklaşan, Kırmayı öğrenememiş bir çocuk. Coşmak, özgür olmak doya doya, Çimenlerde koşmak, çiçekleri seyre dalmak. Büyüyemeyen bir tarafı olgun ve mantıklı Bir çocuk gizledim kendi içimde. Ne kadar üzülsem de dışarı çıkıp oynamak istiyor, Unutuyor olanları. Yapılan kötülüğü unutup bir daha inciniyor. Masum, iyi yürekli bir masum çocuk. Çamurdan yaptığı evi, Çamurdan yaptığı ekmekleri arayan, Ağaç dallarına çıkıp mutlu olana kadar kalan, Yeşili doya doya, doya doya seyre dalan O masum çocuk hâlâ burada şimdi. Okuyan yüreklerinize armağan olsun şimdi.
Mihrimah SultanKayıt Tarihi : 22.11.2026 13:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!