Meçhulde rüzgar var, esip savurur beni Geçmişte kış var, üşütür beni Ne tam ısınabildim, ne de kışla başa çıkabildim Aslında güçlüydüm, bir zamanın katresinde Her alabora devirmek istedi teknemi Dalgalara kürek çekebilecek yürek gerek İşte ben o yüreği taşıyordum Kendilerine can olan yağmuru istemediler Varsın bilmesinler bu toprakta olmayan çiçeği Elleriyle soldurduklarını artık, ne zaman hancı ne umut yolcu Soldu kır çiçekleri, yağmurda faydasız, toprakta havasız Ne gurbetteyim şimdi, ne de vatanımda Bedenim vatanımda, aklım gurbette Değersiz, yol kenarında açan papatyaymışım meğer Bilmedim, o körmüş yıllarca Kendimi yıllarca hatalı gördüm Ve çıkmaz sokağa çıkmışım, çıktığımla çırpınmışım
Mihrimah SultanKayıt Tarihi : 22.11.2026 12:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!