İçimdeki Çocuk Şiiri - Dr Yusuf Polat

Küçükken de hep böyleydim.
Bir şey anlatırdım,
Annem dinler gibi yapardı.
Babamın başka işleri vardı.

Sonra bir gün
Beni eskisi kadar dinlemedi.
Bir şey anlattım,
Pencereden dışarı baktı.
İşte o zaman anladım:
İnsan bazen bir bakışla
Yıllar öncesine dönebiliyor.
Garip şey şu:
Beni en çok üzen insana
En çok benzemeye başladım
.
Şimdi sokaklarda yürüyorum.
Birileri konuşuyor,
Birileri gülüyor,
Birileri evine yetişiyor.
Ben de yürüyorum işte.
Belki bir gün
İçimdeki o çocuk büyür.
Belki bir gün
Kimsenin
Beni sevmesini beklemeden
Kendimi sevebilirim hayatın içinde