Bu gün, bilmem kaçındayım zamanın.
Bir hicaz makamından çalmakta, ağlayan keman.
Çok uzaklar geçti aklımdan, birer, birer maziye dair.
Ve dostlar vardı, bir omuz yakınında yaslanıp da ağlanan.
Akşam muhabbetlerini, bir çay şıngırtısında başlayarak,
Ne demler vururduk sevda üzerine, muhabbetle anlatarak,
Gece bize yaren olurdu, ay ise arkadaştı Aydınlığından.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta