kimi zaman düşünüyorum
bir kitaptan çok mu şey bekledim
hayatın trapezinde yürürken
çok mu yardım dilendim
hayat, o engin çayır
çakıllarıyla dikenleriyle
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bizi mahveden hep o tıkanıklıklar. Tebrikler.
'şimdiyse düşünüyorum da
aslında su içimdeymiş hep
sadece kaynak tıkanmış
toz toprakla. ' işte bütün mesele bu..çok ince bir damardan yakalamışsın dostum..su hep içinde..ve toz toprakla tıkanmış kaynak..arasıra açmak gerek..bazan ayna tozlanır yüzümüzü net göremeyiz...silmek gerek...gönül is pas tutar,sevgili rahat edemez...süpürmek gerek..tebrikler vahdet nafiz aksu
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta