İç Sesle Kavga Şiiri - Kahraman Hakyemez

Avuçlarımdaki izler patlak mevzulardan hatıra.
Adam edilmez benliğimle
En ağır yükleri taşıyorum.
Ardından sigaramı çekiyorum;
Suçlu ilan ettiğim ciğerlerim
Bundan habersiz yanıklar dolu.

Bir adım daha atsam aşağısı uçurum,
Geriye baksam sis.
Arada kalmışlığın ipinde
Sallanıp duruyorum.

Canım da kıymetli hâlâ,
En çok da ona yanıyorum .

Kendi yangınıma su taşır gibi
Geç kalmış pişmanlıklar biriktiriyorum.
Belki de terk etmeli bazı şeyleri,
Yarım kalmış hevesleri,
Adı konmamış kırgınlıkları.
Oluruna bırakmayı erdem saymalı bazen,
Her savaşı kazanmak gerekmiyor.

Her gece iç sesimin verdiği huzursuzluğa
En ağır küfürleri savurmalı,
Sonra o sesi susturup
Kendi sessizliğimle barışmalı.