Sonbahar yaprakları gibi geçiyor hayatım
Geçiyor peşisıra
Sayfalar öyle temiz ki hiç kir,pas yok
Duygularımı yansıtırken hayata
Pencerem hep açık bekliyor
Her olay her düş hafızamda yer ediyor
Onlarla yoğrulup onlarla ışık buluyorum
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




:) kendi kendine konuşmanın zevki bi başka ama dimi :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta