İbrahim Yılmaz Şiirleri - Şair İbrahim Y ...

İnsan sevince elbette özler
Uzaklardan bir haber bekler
Sevmese neden ve niçin özlesin ki
Neden ondan bir haber beklesin

Sevgi; Ezelden ebede akan ilahi bir nehirdir
Yürekten sevmek, ne şubata sığar ne de on iki aya
Mevsimler toz duman olur kusursuz aşk karşısında
Sevmek, içime huzur veren ferahlık ve kalbe şifadır
Dağlar bile dile gelip ses verir Şirin için Ferhat'a

İnsan sevmeyi bilenleri sevmeli
Aşkı oyun sananlara gönül vermemeli
Yoksa ömür boşa geçer
Seven gönül aşkı uzaktan hisseder

İnsan yürekten sevmişse bu aşkı kimse silemez
Aşkı kalbe Allah yazar sevmeyen aşkı bilemez
Başkasını gözü görmez dünyayı versen istemez
Aşkı kalbe Allah yazar sevmeyen aşkı bilemez.

İpek saçların sanki gurubun rengini kaplıyor
O menekşe gözler beni uzaklara çağırıyor
Şimdi kim bilir nerdesin bak yine kalbim sızlıyor
O menekşe gözler beni uzaklara çağırıyor.

İpek saçların ruhumda tüllenen bir akşamdır
Menekşe gözlerin aşkı bende gizli bir sırdır
Ne yaptıysam dinmiyor kalbimde o bir yaradır
Menekşe gözlerin aşkı bende gizli bir sırdır.

İpek saçlarından billur nehirler akıyor kelebekler vadisine
Ben senin menekşe gözlerinde mahpus kalayım azatsız bin sene
Ferman istemem felekten keder beni savursun Fizan çöllerine
Senden başka kimseyi sevemem dalsa da kalbim aşk denizine.

İpek saçlarını şimdi kim tarıyor o yad ellerde
Gözlerim yoruldu yoluna bakarken pencerelerde
Hayallerim umutlarım kaldı o menekşe gözlerde
Gözlerim yoruldu yoluna bakarken pencerelerde.

İpek saçlarını şimdi kim tarıyor o yerlerde
Allah'tan başka kimse bilmez derdimi yad ellerde
Unutma bir mecnun gizlidir o menekşe gözlerde
Allah'tan başka kimse bilmez derdimi yad ellerde

İpek saçların tüllenmiş gurubun kızıl renginde
Ben yine sensiz yalnızım güneş batarken enginde
Sen nerdesin kiminlesin kalbim acılar içinde
Ben sevdamı arıyorum aşk deryası gözlerinde.