İbrahim Yılmaz Şiirleri - Şair İbrahim Y ...

İçimde bir yalnızlık var sen yoksun diye
Dağlara, ormanlara, kuşlara selam verdim
Hiç birisi yoksun diye selamımı almadı
Nerede o gönül dostu sevgili dediler

Yıllar hasretinle geçti, aşkınla döndüm deliye
İçimde garip bir his var sen gelmeyeceksin diye
Bir yangın yeridir kalbim, yandım hicran ateşiyle
İçimde garip bir his var sen gelmeyeceksin diye.

İçimdeki fırtınalar seni benden koparamaz
Bağlanmışım bir kere bu gönül sensiz yapamaz
Hangi gönüle girsem senin kadar kimse anlamaz
Bağlanmışım bir kere bu gönül sensiz yapamaz.

Ruhumda akan nehirdir kalbimi çelen o gözler
İçimdeki Leyla sensin bu gönül hep seni özler
Ruhsar'ın için ağlayan mecnun çölde seni bekler
İçimdeki Leyla sensin bu gönül hep seni özler.

İÇİMDEKİ SEN

Kaç kere denedim
kaç kere aklımı sorguladım
kaç kere kalbimi test ettim
Ellerimi ateşe attım

İçimdeki sessizliğin sesini bir dinlesen
Yüreğin parçalanır Mecnun halimi bir görsen
İşte o sessiz histir bizi aşka mahkum eden
Yüreğin parçalanır mecnun halimi bir görsen.

Hayallerimi süsleyen menekşe gözleri sevdim
O şahane gözler yıllarca ruhumu yaktı benim
Şimdi uzaklarda vuslata muhtaç bir divaneyim
O şahane gözler yıllarca ruhumu yaktı benim.

Hüzün şarkısı çalıyor bu şehrin bulvarlarında
Vuslat artık hayal olmuş o menekşe bakışlarda
Ruhuma bir perde inmiş kızıl gün batımlarında
Vuslat artık hayal olmuş o menekşe bakışlarda.

Hayat bir mucizedir toprağa bakınca anlarız
Soru içinde soruya gerçek cevap bulamayız
Yaşar gideriz bu handa aklımız erdiği kadar
Dünyanın sefası var ama bir de imtihanı var
Dünyanın sefası var ama bir de imtihanı var.

Herkes kaderinin yazdığı
Hayat tiyatrosunun rolünü oynar
Kimse kimsenin hayatını çalmaz
Kimse kimsenin yerine;