İbrahim Tetik Şiirleri - Şair İbrahim Tetik

Çimenler yeşil,
Deniz mavi,
Gökyüzü mavi,
Kâinat canlı capcanlı,
Neşe ve sevinç sarmış herbir yeri,
Sular coşkun akmakta,

Hayat yaşama'ya değen,bulunmaz fırsat,
Dolu dolu insanı saran,boşluk'suz feza,
Onda bulunur iniş,çıkış,ölüm,acı ve tat,
Onu kaybeden'lerin,sonudur ölüm ve ceza.....

Neşeleri,seviçleri birbirine bağlı,

Olmasın,
Çaresizlikler içinde,
Umutların yoksun,
Dermansızlıklar içinde,
Dermanların hazin,
Kendi benliğine,

Aykırı davranma fıtratına,
Muhalif olma kaderine,
Razı ol,ne çıkarsa bahtına,
Feleğin çarkında,bir yer edin sende kendine.....

Kanaat et,elinde olana,

Niceleri vardır,
Başı gökleri,
Ayakları yeri delerdi,
Çalımlı yürüyüşleri,
Dünya'yı onlara mâl ederdi,
Yalnız;

ÖLÜM nedir ki dava uğrıuna? ,
Olsa da verilir bir değil bir can,
Mertçe Sakınılmaz budaktan hiçbir göz,
İşte o ŞEHİTlik,sözün bittiği an.....

Sadece ve sadece,
Öğrendim lâzım olanı,
Satır satır hece hece,
Yazdım kalbime aklımda kalanları.....

İnsan olarak değerimiz,

Bir muhabbet,hoş seda varmış gönüller'de,
Yaralı gönül'lere,merhem olmak için yaşarlar'mış,
Doğruluk hakim'miş,sahtelik yokmuş,gülümsemeler'de,
İnancı ve Milleti için,ölünür ve yaşanır'mış.....

Heryer ALLAH'ın selamıyla,süslenirmiş,

Soyuna,sopuna,özüne bak,
Tarih içinde,altın değerinde geçmişleri,
Dörtbir kıt'a,onlardan sorulur du,
Biraraya getirmişti,dünya'yı adalet'leri.....

Silkin,şöyle bir kendine gel,

Kendini kusursuz bilmen
En büyük kusur,
O kusurunu îtiraf etmen ise
Yüceliğini korur.....

En büyük bilmek