İbrahim Tetik Şiirleri - Şair İbrahim Tetik

Gene dün akşam,
Düştün aklıma,
Bilmem ki nereden düştün,
Kâbus oldun rüyâlarıma.....

Unutmak istemiş'ken tam'da,

Başlıyor sonsuzluk,
Bittiği an insan ömrü'nün,
Hasret,hüzün,fîrak,
Telâşı herbir şeyin,
Kalmıyor eseri artık,
Kazandığı fâni âlemdeki meyveleri,

içindeyiz dizboyu nimetlerin,
Şükür bir borç Rabbimize,
Bizler için sermâye olan günlerin,
Ayrı ayrıdır kazancı her birimize.....

Ayrılmıştır hergün için nâsibimiz,

Başka iklim'lerin,baharın'dayım,
Sessiz sedasız,yeşillenivermişim,
Her mevsim'de,dal budak meyve'ler dermişim,
Onun için ya,biraz farklıyım.....

Bırakmışım kendi haline,hayalhanemi,

İçimdeki hislerimi,
Şu an ki ruh hâlimi,
Hapsolan düşüncemi,
Nasıl anlatsam....?

Bakışlarımla mı?

Ne olur? kulum dediğin kulunu,
Ne olur? işlediği büyük suçunu,
Ne olur? sana karşı olan kusurunu,
Affediver yarabbi.....

Ne olur? dualarımı kabul et,

Aklıma gelen,gelir başıma,
Ne hikmet'se,
Danışır kalbim önce vicdanıma,
Sonra eyvah! ! ! demekten'se.....

alıp yanıma hayâlimi,

Ufkun genişliklerinde yer almak,
Acının,tasanın,kederin dışında,
Huzurun mutluluğun yer aldığı mekânda,
Güneş ile beraber ısıtıcı olmak,
Sevgili gönüllerin bağrında,
Onların üzerine taht kurmak,

Sonunda,
Değilmiyiz ölecek,
İşte o kadar,
Değilmiyiz hayat'ta,
ilk ve son,
İşte o kadar,

Kolay değil o kadar,adını anmak,
Yürek bir oturur,bir kalkar,
Uğruna geliyor içimden,dünyaları bir bir yakmak,
Deli gönül sinesine gene seni saklar......

Hislerim geçmekte karekete,