KÖRPE UMUTLAR
Beyinin ölümü Gülfidan Hanım’ın omzuna dağ gibi bir sorumluluk yığmıştı. Bu sorumluluk her gün yığılıyor, yükseliyor, altında; Gülfidan Hanım inim inim iniliyor. Gülfidan Hanım, eziliyor, günden güne rengi soluyor, saçlar beyazlaşıyor, sırt kamburlaşıyor; gençliğinden en ufak bir güzellik belirtisi kalmıyor, hayal dersen çoktan terk edip gitmiş. Gülfidan Hanım’ın tek düşüncesi oğluna babasının yokluğunu hissettirmemek, ona güzel bir gelecek hazırlayabilmek.
Gülfidan Hanım, beyinden kalan emeklilik maaşını, çarpıyor, bölüyor; topluyor, çıkartıyor. Maaş düşük olmasına düşük, hesaplamalar bir o kadar çok… Çarp böl, çıkart bir türlü bitmiyor hesaplar. Maaş ev kirasına yetiyor yetmesine ne eksik ne fazla. Denklemin bilinmeyenleri uzadıkça uzuyor; mutfak masrafı, faturalar, Ömercan’ın okul masrafları, giyim kuşam, sağlık yol parası…
Gülfidan Hanım, ev temizliğine gidiyor. Gülfidan Hanım, buldukça evinde parça başı iş üretiyor. Gülfidan Hanım yemiyor, Gülfidan Hanım giyinmiyor; dişini sıktıkça, sabrını zorladıkça denklemin bir bilinmeyenini çözüyor.
İPOTEKLİ ÖZGÜRLÜK
Hey özgürlük,
yazamam seni mısralarımda
mısralarıma sığmayacak kadar asil
boyun eğmeyecek kadar gururlusun
Şiirim
Öyle kolay kolay susturamazsınız
Çağlar sular gibi
Yüreğinizin derinliklerindedir gözüm
Dökülürüm damla damla gözünüzden
Dizilirim mısra mısra dizelerde
Yüce Ata’nın yılmaz bekçileri
Kiminiz yolun başında
Kiminiz orta yerinde
Kimi dönemecinde yolun
Mola bitti, çıktınız yola
İlk andınızı söylediniz
ADINI BİLEN VAR MI
Sürülürüz cephede en ön safa
Yazarlar vergide liste başı
Bir de yazılır doğumda kütüğe
Ölünce mezar taşına
Ömür merdiven dayamış da olsa
Son katına menzil gözükse de ufukta
Beden düşse de elden ayaktan
Düşse yatağa
Duyulsa ölümün ayak sesi
Solunsa soğuk nefesi
BIR SAFAK DÜSLÜYORUM
Insanim; milyonda bir yasam hakki
Milyonlar gibi nasip olmus bana da
Aci çigliklarda merhaba derken yasama
Oyuncagim olmus ilk korkum, ilk çiglikta
KAVGAM SEVDALARA YASAK KILANA
Kavgam;
Karanligin perdesini aralayacaksa
Isik tasiyacaksa safaklarda yarinlara
Gülecekse, kömür damitigi yüzler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!