İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Gönülden gönle giden yollarda olmuşum hancı
Yapay sevdalar bırakır seven gönüllere sancı
Çıkarsam sevda dağlarına aşkın avına
Olurum her attığını on ikiden vuran bir nişancı

Gönülden gönle giden yollarda olmuşum postacı

Dostum dediklerin sana karşı dostluğunu yapmıyorsa,
Güvendiğin dağlara lapa lapa kar yağıyorsa,
Tuttuğun dallar kırılıp elinde kalıyorsa,
Gönülden tevekkül et her şeye Kadir olan Allah’a!

Yeyip içtiğin taamların tadı tuzu yoksa

Gönül dergahında kurdum bağdaş
Ölesiye sevdiğim yar ile oldum yoldaş
Sevda yolunda acımdan ölsem bile
Yardan başkasını etmem kendime sırdaş

Gönül dergahında ettim yar ile hasbihal

Sevda ormanlarında el ele tutuşarak gezerken,
Bereket yağmurlarıyla sırılsıklam ıslanırken,
Yaşayacagimiz mutlu yillari birlikte konuşurken,
Göğsü beyaz bir güvercin aniden uçuverdi.

Sevdanın yüce dağlarına var gücümüzle tırmanırken,

Yar tarafından terk edilmenin zorluğunu,
Yadellerde yarin yokluğunu,
Ac iken başkasının tokluğunu,
Özgürlüğün güvercin misali uçurulduğunu,
Görmek, göğsümü daraltıyor benim.

Gel bana gül bana
Ver elini ver bana
Çoktandır görmemişem
Yüzünü göster bana

Sev beni yürekten

Gönderdiğin gülleri, özleminle kuruttum koydum kutuya,
Her anımsadıkça nur cemalini,girdim sıkıntıdan sıkıntıya,
Ressam oldum,çizdim resmini baka baka hep dolunaya,
Her şeye rağmen, devam ettim aşkın çöllerinde seni aramaya.

Gönderdiğin gülleri,aşkın gözyaşlarıyla suladım ektim saksıya,

Gönlüm, sensiz olmuyor,
Güllerim hiç solmuyor.
Aradığımı buldum.
Özlemin hiç bitmiyor.

Gönlüm, dayanmaz sana,

Gönlümdeki sevda tohumları bir bakışta yeşerdi.
Aşkın tarlasını nasırlı ellerle oraksız biçerdi.
Sevdaların aşk otobanında ki,yarışmasında,
Benim ben diyenleri bir çırpıda geçerdi.

Gönlümün,sevda tarlasını bıraktım nadasa

Gönlüm doldu yine özleminle
Yaşamak zor firak elemiyle
Aşka dair en manidar vecizeleri yazarım
Hediye ettiğin kesik uçlu kaleminle

Gönlüm doldu yine gam ve kasavetle