İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Gönül kilidi paslanınca,
Seven günlerce yas tutar.
Seven sevdiğini hatırlayınca,
Didelerinden yaşlar akar.

Gönül kilidi kırılınca,

Gönül kuşum aşkınla, sevdanla olmuş şatır,
Bana yaptıklarını kabul etmez asla hiçbir yatır.
Ser mest olmuş baygın sana sevdalı gönlüm,
Sığmaz oldu ruhum bedenime çatlayacak sanki çatır çatır.

Gönül kuşum eskisinden daha da özgür,

Gönül yolum ol, aşk ve şevkle arşınlayayım seni sende!
Sevap üzerine sevap yazılır Allah rızası için birbirine gidip gelende.
Gönül yolları bazen meşakkatli ve oldukça yokuştur,
Cürümler af olunur insan birbirini Allah rızası için sevdiğinde.

Gönüllere girmek,
İlmiyle amel edenlerin önünde, saygıyla oturmaktır!
Kurumuş çatlamış toprakları, aşk ve sevgiyle sulamaktır!

Gönüllere girmek,
Cennet kapılarının miftahıdır!

Çare olmaz kolay kolay gönül sıkıntısına,
Aşkın suyu doldurulup içilmedikçe sevda tasına.
Yüce Mevla dert üstüne dert çektirir,
Helal süt emmiş insanların hasına.

Kolay değildir aşka giden yollara baş koymak,

Gönül yokuşlarını çıkmaktan yoruldum,
Aşkın bulanık sularında yüzerken boğuldum,
Envai türlü sevda hamurlarıyla yoğruldum,
Tam bittim tükendim derken yari gördüm doğruldum.

Gönül yolları inişli çıkışlı takatim kalmadı,

Yürek sancısı oldun,
Sızım sızım sızlattın beni
Kara talihim oldun,
Cadde sokak gezdirdin beni.
Aşkım oldun,
Gül yerine diken derdirttin

Gönül ateşi sönmüş ise yürekte
Cilve naz yapmaya gerek yok
Sevda harcı bitmiş ise kürekte
Çalışıp da terlemeye gerek yok

Gönül ateşi yanıyorsa tedricen

Gönül ben sana ne diyeyim ki,
Sevmeye hazır değilken ettin beni aşık.
Yarınlarımdan umudumu yitirmiştim ki,
Oturttun sevda sofrasına yedirdin kaşık kaşık.

Gönül ben sana ne diyeyim ki,

Gönül kafesinde bülbül var
Ama şakımıyor
Gönül bahçesinde pınar var
Ama akmıyor
Gönül otağında misafir var
Ama bakmıyor