Korkma dedin ya !
Korkmadık yarınlarımızdan...
Akif olduk vatana.
Şehadeti şan bildik;
Mevzu vatan olunca...
Bir rüzgar eser,
Alır elinden sevdiklerini.
Kimini savurur göklere;
Kimini sürükler, deli devre...
Savrulanlar,
Kubbene Güneşi takan bu ümmet;
Kudüs’ü geceye bırakmayacak...
Senden olmayanla gelen adalet
Karanlığa çıngı hiç yakmayacak.
Ümmet hakikati görmek zorunda.
Gökler mavi ova yeşil
Kutlu şehir Osmaniye’m
Güzelleşen büyüyen il
Kutlu şehir Osmaniye’m
Altyapı’da sorun bitsin
Samsun’dan açıldı uygarlık yolu
Milletimin azmi arşa ulaştı
Cennet vatan oldu bak Anadolu
Yakılan meşale çağları aştı.
Milletim egemen oldu vatana
Ay yıldızlı Albayrak
Türk gencinin elinde
Asla bilmez dur durak
Asalet var halinde
Bin yıldır Anadolu
Boyundan büyüğü budarlar oğul!
Sürüye uyanı güderler oğul!
Liderler sahada hep yalnız amma;
Ordunun önünde giderler oğul....
Herkesle hedefe gidilir sanma.
Sen gittin yeniden doğdum dünyaya.
Sende öldürülen bende, doğan kim
İlkbahar gibiyim, cansız manaya;
Dünde öldürülen günde doğan kim
Candan ayırsan da, ölmüyor ruhum.
Koynunda ölüm taşımak!
Sinsi bir cani misali;
Saplamak damla damla...
Kör etmek umutları,
Nefes için nefessiz bırakmak yani!
Kimseler kimseyi tanımaz oldu.
Canan cana yük olur mu? Olurmuş!
Tırnak şimdi başı kaşımaz oldu.
Derman tene yük olur mu? Olurmuş!
Bir zamanlar sözün sahibi vardı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!