İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

eveli bi kedi, usanmış bi sıçanın elinden
netti ettiyse, hakından gelememiş
bu sıçanın eve verdiği zıyan yüzünden
sahibinden kaş defa zılgıt yemiş

ne yakalanıyo,

o hesap;
nokta gadar mafat uçun
virgül gibi eğilme
ıççık idareli ol
elindekiynen yetin
ne demişler

yani şe(hi) re vardın mıydı,
gözünü dört aşcan
köydeki ğibi;
gonu-gonşu ekmek vercek deye
beklemecen
ayakda uluk gibi uyumacan,

her kafadan bir ses
kendince bir şey konuşur herkes
hemen kendi yanı başındakilere
bir şey sormaya başlarlar
hemen her keresinde

hayat bu minval üzere devam eder
her mevsim, anırırdı köyde eşekler
selamlaşmalar,
hal-hatır sormalar devam eder giderdi
her zaman beyaz açar papatyalar
ama baharı beklerlerdi

köyde de bu minval üzere yaşanırdı
herkesin hikayesi
üç aşağı beş yukarı aynı
herkesin hikayesini herkes bilirdi
her günün hikayesi de
gün doğumu ile başlardı

“-emme, geçiler acıkırdı
emme samanlıkta saman azaldı
gayfadan eve geldim mi
gözüme uyku girmezdi

hadi bakalım geçileri gattığım bille önüme

Sıvış

neyeyse bi güzgünü
Curanın gamyon bazara gediyomuş
tam da Çamırlığı dönecekler
bi epap fıyık mıyık seğidelek öğnlerine çıkmış,

kırlangıç

de değceğin; bireş etrafını tanırsın
el neydiyo ne go(yu) yo
höyle bi etırafına bakarsın

gerçek fiyatı bildiklerini sanmam
ama önemli değil ki
herkes diyeceğini demeli
“-de hadi gari bireş enivi”
“-olca(ğı) nı de! , bireş yönet de
de! herkeş alsın hadi”