İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

Gözür Memed İstambul Garacından
naklen anladıyoo

...........
Ayş(a) oğlunun Kamili
Tokmacıklıydı de(ğil) mi”

“-Tokmacıklı Feyzi, askerikene
ameleliğe getmiş İsdambolda
amele bazarında beklerkene
işde kendisi burada
asalet varıkana, vekalet etdirme
Feyzia(ğ) a annadıvısana

“-Topal Uğura vardım, her şey ataş pahası
Allah var ya bireş tenziline alalım heş değilise
ıramatlık bobamın gadim dosdu bobası
seni(n) kinin öğünde bi makene
şırk şırk şırk
iki ileri bi geri gene

“-Sadıllah’n oyununa da heş akıl sır ermez
garşındakı adam zar dutar anlarsın
Sadıllah öyle deği
iki sahat düşünür
tabi bu arada sen zarı eline almışsındır
bu defa o’na ne ilazımısa o onu

Köyönünde kıyıya çekilmiş kayıklar,
kıyıda söğüt ağaçları, kavaklar
günboyu avlıkçılar, çocuklar, kadınlar,
akşamları sadece Bozayak’la karısı yaşar

Köyönünde ulu bir çınar kavağı

bir başka terkedilmiş köyde Kayı Öreni
şindiki bu Kayısekinin altındaymış yeri

“-hala bellidir,
şindiki Davıllıdan gederimiş suları
Saklı Tarladan geçer pazar yolları

“-ho! ” deyip toprağa ziplerdik sabanı,
“hooha! ” der durdururduk, kağnıyı..

üzengiye basarak atlardık at sırtına
eşeğe “-çüşş! ” derdik,
binmek için yanaştırırdık binit taşına

kendiliğinden devam eder sıra
sanki ağıt eder gibi Döndünün Fatma

“-hele şuna hele şuna
varın bakın telaşına
Hacı Beyi öldürmüşler

omuzlardaki desteler
dönümün ortasında,
uygun bir yerde yığın,
yığın; rençberin
kendi emeği
suyunun gölgeliği

dağ eriği, dağ armudu
akgilik, gırmızı gilik
nuzgurt, pelit, muşmula
heybelere doldurulurdu.

topalak, çiğdem, deve tabanı