İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

sıkıca kucaklayıp, omuzlayarak
yığında başaklar içeride kalacak
kuşlar deneleri yemesin diye
işimiz biterdi akşam üzeri sözde

“derdim çoktur hangisine yanayım•

Yolma tarlasından köye

gün inerken bir kızıllık çökerdi
Cıngıdık Koyağında
köye doğru akışan, eşek ve
insan siluetleri

Yeldeğirmen’inde
geç olurdu ekinler
harmana girerdik, yolmamız yarı kalır,
konu-komşu imeceye gelirler,
kimi türkü söyler, kimi koğlaşır

su

ipli kova sarkıtılarak
su çekilir kuyudan
yalak taşa doldurulan sudan
ya da hatıllardan

“-Yassıören'de de Delibunar varımış
gayanın altından bel gibi su harlarımış
Yassörenlilerin bağı-ba(h) çası ordan sulanırımış
bi ğarı-ğoca saba(h) leyin bağa gedeceklerimiş

garısı 'herif bö(y) le olmayo' demiş

yanar hayvanlar,
toprak sanki kor
çatlar Koca Suvat innebatmaz olurdu
Bel’de su arattı Köseoğlu
Ümmünün Durmuş kaya dibini oydurdu
baharda şöyle bir domurur

Gayınço

komşu tarlalardakiler, beraber
yeni dünürler badaşık gider yolmaya
kız tarafı ağırdan almakta, nazlanmakta.
düğüne kadar “-cicim ayları” sürer

Bükten gelmiş ak toprak
ardıç ağacından merdivendeki
helkelerde bulamaç,
duvarlara sürülür
gollarını çemremiş,
dizliklerinin altı çıplak

köyde hayat zor
gece-gündüz
yaz-kış
uyku tünek
dur-durak yok
çalış babam çalış

kağnısı aşanlara da
düğende beygiri kaçanlara da
oğlak-kuzu seçilecekse de
koşturur herkes eliden geldiğince
kuyu-emen eşilecekse de
herkes kazma-kürek ellerde