İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

bütün müşteriler illa
-pazarlık - yaparlardı
ilk satış bir an evvel yapılır
“-kiminin parası
kiminin duası”
..

“-bi ğün öretmenden aldık köytopunu
eskinki ğibi ülüklü deği(l) , siboplu
tabi yaz ğünü değimi n’olcak, dura-dura sınmış
nası olsa harmanyerine ğedecez
Melidali’nin motursiklet pompasından şişiriz

Deli Yakıp

binüçyüz bilmem kaçlı
Cüce Melit’in
iri oğlu Yakıp
emmileri Aşağılı,

Anaç

“-anaçdır kadınlar,
garnında daşır, emdirir, altını alır ebişdirir
yedirir, geydirir, el sırasına sokar
gelin eder, el kızına verir”

o yana giden arabalara binsem
şoseden alan olmaz mı beni,
ya da
insem Gövceli Köprüsünde
tırmansam Yazılıya,
kırk yıldır düşlerimdeki gibi

Abamın Düğünü

“-a(ğ) lamayon yavrım ağlamayon
allı duvaklı gız çıkarıyon
neye alayan” dedi
bi yandan gözlerini sildi

ben sana mahkumum
olmuyor sabah.. doğmuyorsun
ben sana aç, emzirmiyorsun
muhtacım, muhtaç kollamıyorsun
hasretim gelmiyorsun
gel..

Bıkkanın Halil

harman önü düvenciler gelirdi,
eksik çakmak taşlarını tamamlayarak,
düvenleri tamir ederlerdi
semerci havut otunu

Aça

nişan olsun,
düğün olsun,
yazmayla kapısını çalan her okucuya;
“-geliriz, gelmemiyiz hiş” derdi

bir-tek öğretmen
yaşı öğrencilerinin yaşı,
güzel, alımlı, bakımlı
sanki bir manken
Yalvaç, Yalvaç olalı makyajı,
boyalı, fönlü, ondülalı parlak saçları