Hani havalıydın ne oldu sana? ,
Sefa değil cefa sürdürdün bana,
Sonunda dışladı baba ve ana,
Ayaklar altına indi seviyen.
Menfefaatci dostlar kızdı çekildi,
Kapının önüne haciz dikildi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğinize sağlık Zeki bey bu güzel dizeleri severek okudum Başarılarınızın devamını temenni ediyorum..Yolunuz açık olsun
Saygılarımla
Mehmet Çobanoğlu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta