Keteni beyaz bir masadan akıp gidiyor zaman
Serin sularda diniyor gözlerimden durmadan akan
Şekiller çıkarıyorum semadaki seyyah bulutlardan
Güzel bir aşk çalıyor hüzzam gramofondan
—————————
Kaç iyot daha çekmeliyim yakması için ciğerimi
Sayacağım durmadan sensiz geçecek seneleri
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta