O, huzurevinde yaşayan bir konuktu
Ne odasını sevebilmişti, ne de odası onu
Ne odasına alışabilmişti, ne de odası ona
İşte o kocaman dünyası, küçücük bir odaya kapanmıştı.
Huzurevinde huzur bulamayan bir eskiydi o
O bir aile eskisi, o bir yaşam eskisi
O bir İstanbul eskisiydi
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta