Asılmış yalnızlık sanki heceye
Şehir ölmüş bir ben aktım geceye
Gölgemin yanında döndüm cüceye
Karanlığı ayın şavkı yarınca
Kalp sığmaz bedene hüzün vurunca
Kuşatınca sevda umutsuz başı
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




"Sevda", yeni dilde adına "Melankoli" denilen, çok tehlikeli bir akıl ve ruh hastalığının eski dildeki adıdır ki daha ziyade "kara sevda" diye anılır.
"Aşk", "Işk" kökünden türetilen bir kelime olup manası da, sevenin sevdiği kişiyi- tıpkı sarmaşığın canlı ağaçlara sarılarak onları severken boğup öldürdüğü gibi- severken boğup öldürmesi demektir.
Hayırlı, meşru, fıtri, makul ve baki muhabbetler dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta