Gönlüm hüzün dolu, gecelerde yalnızım,
Yıldızlar sussun, sessizlik sarar her yanım.
Gökyüzünde ay parlar, aşkı hatırlatır, Gözlerimden süzülür, hüzünle yudumlatır.
İçimde bir feryat, dudaklarımda ezgi,
Hüzün geceleri, yitirilen bir hevesi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta