HÜZÜN DÜŞTÜ PAYIMIZA
O kadar renk varken bizim,
Payımıza hüzün düştü.
Gökkuşağının ışığı başka yerlere aktı,
Bizim bahçemiz solgun kaldı sessizce.
Gülüşler uzaklarda çiçek açarken,
Bizim yüreğimiz griye boyandı.
Her renk bir umut fısıldarken başkasına,
Bizim hikâyemiz yalnızlığa yazıldı.
O kadar renk varken bizim,
Payımıza hüzün düştü.
Ama yine de bekleriz,
Belki bir gün güneş bizim bahçemize de dokunur.
Yücel ÖZKÜ
20 Mart 2026/00:15
Kayıt Tarihi : 21.3.2026 00:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!