HÜZÜN
Yalnızlığımı içtiğim demli çayıma
Esmerliğin yoldaş olur
Geceleyin el yordamıyla bulunan kağıtlara
Saçının rengiyle yazarım sensizliğimi
Sonra elim titrer, çayım dökülür
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta