Geceye güllerin uslanmayan çığlıkları yaslanmakta
Gurbetimde yaşattığım kırlangıçların nefesleri de
Daha kanmadan ardımda kalan küllerin sıcaklığına
Kül rengi güllerin kızıllığında uslanmadı kalbim de....
Kalbim!
Yağmuruna vurgun bir ateşe tutkun!
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Huznumuzle akran dusler... Aslinda insan acilariyla ayni yastadir, ya da insan aci cektikce buyur ve guzel bir soz 'agac topraga aci verdikce buyurmus'. Kalbimizi herzaman deniz fenerinin isingindan med-cezirlere kosuyor, kendini yaralamadan, yarilmadan duramiyor. Kiyilar butun mektuplari tasiyor usulca, herseyden haberleri var dalgalarin. En cok onlar acitiyor kiyilarini. Kiyi olmak her dalgaya! Mumkun mu?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta